Soms ben ik sprakeloos tijdens trainingen!

Of, of, of. Het kost me gewoon veel te veel energie om bij jullie de winkel binnen te komen. Hé, dan doe ik het toch gewoon thuis, klap ik mijn laptop open, bestel ik de spullen online en binnen één of twee dagen staan ze gewoon voor mijn deur. Ja, daar ben ik weer, een nieuwe podcast Klantbeleving. En deze keer wil ik heel graag met jullie praten, ook weer opnieuw, ik kan het niet genoeg zeggen, de klantbril opzetten. En ik neem jullie mee naar een moment deze week, dat ik echt, echt mijn mond open had staan en echt verbaasd was en op dat moment niks kon zeggen, omdat ik gewoon zo verbluft was over de reactie die ik net had gekregen, dat ik echt dacht, wauw, normaal gesproken kan ik heel makkelijk praten, maar op dat moment viel mijn mond echt open en op dat moment kon ik echt geen woorden vinden die ik op dat moment had kunnen zeggen. En daarom neem ik jullie mee. Ik had deze week een soort vergadering met bedrijven en we wilden eigenlijk een soort open dag voorbereiden en wilden dan ook bezoekers uitnodigen om ons bedrijf te presenteren. We waren allemaal één bedrijf, we zaten allemaal samen en op die dag wilden we eigenlijk een checklist opstellen om uiteindelijk alles goed geregeld te hebben, zodat we op die dag alles klaar hadden. En we hadden een geweldige locatie gevonden. Ik ben ook nog steeds ervan overtuigd dat het een geweldige locatie is. Maar ik weet, de eerste keer dat ik naar die locatie kwam, vond ik de parkeerplaats en de ingang al een beetje een uitdaging. En nu kan het natuurlijk zijn dat ik als expert in klantvriendelijkheid of gastvriendelijkheid daar vrij gevoelig voor ben. Maar ik vond het parkeren toch een uitdaging. Ik vind de weg van de parkeerplaats naar de ingang ook nog een stukje lopen. Er zijn dan ook nog twee kanten waar je min of meer naar de ingang kunt gaan, die vrij ver uit elkaar liggen. En de ene ingang is een trap en de andere ingang is een oprit, wat natuurlijk supergoed is, omdat je het gebouw, die locatie dan ook heel makkelijk met een rolstoel kunt betreden of bereiken. Dus dat is allemaal goed en mooi, het is allemaal goed gedaan, maar het is toch sportief uiteindelijk, vind ik, mijn mening, uiteindelijk de hoofdingang te vinden. En toen zaten we daar en toen had ik gezegd, we hadden een checklist opgesteld, wie wat moest doen. Heb ik gezegd, goed, ik wil nog iets zeggen over de bereikbaarheid. Ik vind dat de parkeerplaats niet goed is bewegwijzerd. Dan bovendien naar de hoofdingang lopen, vind ik, hé, welke ingang moet je nemen? Waar moet je naartoe? Ik vind het toch al een beetje sportief. En op dat moment kijken heel veel ogen me aan en ik heb op dat moment ook echt het gevoel dat ik de enige ben die dat heeft. En dan zeg ik ook heel duidelijk, goed, als ik de enige ben, dan ben ik hier waarschijnlijk dom, maar hé, ik vind het toch een uitdaging. En dan na een paar minuten begon in ieder geval één persoon ook, nee, nee, nee, dat kan ik bevestigen. Ik vond het destijds de eerste keer dat ik hier kwam, vond ik het ook een beetje moeilijk om te vinden waar ik moest zijn. En dan waren er nog een paar meer, maar de meerderheid had dat niet. Ik geloof dat we uiteindelijk met z'n tweeën of drieën waren die dezelfde mening deelden. En toen pakte iemand het op en zei, ja goed, ik kan me natuurlijk buiten opstellen en kan dan ook de bezoekers, die onze evenement willen bezoeken, eigenlijk verwelkomen en ze naar de hoofdingang leiden of zeggen waar die is. En dan worden ze weer opgevangen door de volgende persoon en dan worden ze naar het evenement geleid. Ik vond dat op dat moment een geweldig idee, omdat ik denk, als je dan ook net niet zo makkelijk een parkeerplaats hebt gevonden en je bent misschien ook al een beetje op je laatste benen, je bent misschien ook al een beetje te laat en dan staat daar iemand en die wacht op jou en die verwelkomt je en zegt, daar is de hoofdingang. U wordt al verwacht. We verheugen ons op uw komst. Loop daar verder, daar treft u een collega aan die u kan vertellen waar u dan naartoe kunt gaan. Ik vind, dat type is een voorbeeld van klantbeleving, van een verwachting die mensen niet verwachten, van een beleving die mensen niet verwachten, honderd procent. Dat is mijn mening. Maar toen begon iemand in de groep, maar luister hier eens, we hoeven toch buiten niemand neer te zetten. Als iemand de ingang niet kan vinden, dan is die toch te dom voor woorden. En op het moment dat ik dat hoorde, dacht ik echt, nee. Hallo, ben ik dan echt zo gevoelig? Hé, wie heeft hier een probleem? Hoe willen ze bezoekers verwelkomen? Hoe willen ze bezoekers hier hebben? De bezoeker wil natuurlijk ook graag komen. En zo hoor ik dat ook zo heel vaak in bedrijven, dat ze zeggen, ja maar hallo, dat hebben we vaker gecommuniceerd, of maar hallo, daar kunnen wij toch niks aan doen. Maar heel eerlijk, wie heeft hier een probleem? Het bedrijf of de klant of de bezoeker? En als je altijd van mening bent dat uiteindelijk de bezoeker, de klant of de gast het probleem heeft, dan heb je als bedrijf een probleem, omdat uiteindelijk, nu was dat een evenement en heeft eigenlijk helemaal niets met verkopen te maken. Maar als dat bijvoorbeeld bedrijven zijn, omdat ik ook heel vaak in trainingen ben, echt, dat ik op een gegeven moment zeg, maar luister eens, jullie willen toch verkopen of niet? Jullie willen toch ergens van betekenis zijn, omdat uiteindelijk, als je er niks aan doet, is alles goed en mooi. Maar als ik dan in jouw winkel bijvoorbeeld de parkeerplaats niet goed kan vinden, of de ingang is onduidelijk, of, of, of. Het kost me gewoon veel te veel energie om bij jullie de winkel binnen te komen. Hé, dan doe ik het toch thuis, klap ik mijn laptop open, bestel ik de spullen online en binnen één of twee dagen staan ze gewoon voor mijn deur. En dan klagen bedrijven zo vaak dat ze moeten concurreren met het internet. En als ik dan zeg, ja maar luister, wat heb jij gedaan om het voor de klant makkelijker te maken? Ja maar hallo, dat kunnen we toch niet veranderen, of dat doe ik niet. Ik kan nog een voorbeeld noemen. Ik heb eens een training gegeven in een hotel, een training georganiseerd, en dit hotel had altijd moeite met, het is eigenlijk een beetje hetzelfde als wat ik net heb verteld. Ze hadden altijd moeite daarmee dat de klanten altijd met hun bagage naar de receptie kwamen. Op zich is dat niet zo erg voor het hotel, alleen dan wordt het natuurlijk in de lobby van het hotel, omdat ze een grote aanreistijd hebben. Daar wordt het voor het, want dat was een heel groot hotel, wordt het natuurlijk in de lobby erg druk met alle gasten en ook nog alle bagage. Maar anderzijds, omdat het hotel, dat was ook veel verder weg, dat was in het Zwarte Woud, omdat het hotel ook nog heel groot is en het kon zijn dat verschillende gasten, als ze dan later hun kamer willen bezoeken, dat ze eigenlijk dezelfde weg terug moesten naar hun kamer. Het hotel bestond dan ook uit verschillende gebouwen, was sowieso ook een beetje ingewikkelder. En daar waren de gasten natuurlijk een beetje geïrriteerd. Ze stonden dan bij de receptie, moesten ook nog een trap op, stonden dan met hun bagage daar, wat veel opstopping gaf onder de gasten en anderzijds later, als ze dan de sleutel hadden gekregen, moesten ze misschien langs hun auto naar de kamer. Dat betekent dat ze eigenlijk met hun bagage twee keer de weg hadden gelopen. Is natuurlijk ook vervelend, is allemaal niet zo erg, als het mooi weer is. Maar als je dan kleine kinderen bij je hebt en een lange rit achter de rug en het is warm of het regent, dan is dat natuurlijk niet aangenaam. Dat kan ik begrijpen. Maar daarmee is al de eerste indruk gemaakt. En toen zei ik tegen deze medewerker, ja goed, maar wat hebben jullie zelf al gedaan om het probleem, ja, of deze uitdaging op te lossen? En toen zeiden ze, ja, we schrijven het, ja, de gasten ontvangen twee keer een e-mail, daar hebben we het al op gezet. Het staat ook op de website en op de parkeerplaats staan ook borden, gelieve zonder bagage naar de receptie te gaan. Dat betekent dat de gast al vier, vijf keer van tevoren wordt geïnformeerd. Goed, zei ik. Dat is mooi en goed. En is het probleem, heeft dat zich dan nu opgelost? Nee. Want hé, de gasten lezen gewoon niet. Is niet ons probleem. Wij communiceren het. Wij schrijven het in een e-mail. We maken het vet. We onderstrepen het nog. Het staat op de parkeerplaats. Het staat op de website. Hé, voor ons is het klaar. We kunnen niks meer doen. Oké, dat betekent, ik laat het gewoon zo. Ja natuurlijk, laten we het zo laten. Maar geeft het jou elke keer energie als de klanten of de gasten dat zo zeggen? Nee, het geeft mij ook geen energie. Nee, nee, nee. Maar we weten het inmiddels en we weten ermee om te gaan en het is nu eenmaal zo. En voor de gast is het ook niet prettig. Nee, natuurlijk niet. Maar hebben jullie nooit de vraag gesteld, hoe kunnen we dit oplossen? Hoe kunnen we… Nee, want we hebben alles gedaan. Luister eens, mevrouw Fissas, wij hebben alles gedaan. Wij kunnen niets meer doen. En hebben jullie ook niet eens aan de gast gevraagd, wat kunnen we nog doen, ja, want, ja, hoe heeft u ons nu gevonden? Ja, wat kunnen we... Nee, dat hebben we niet gedaan. Maar wat zou eventueel een mogelijkheid... Ja, de mogelijkheid zou natuurlijk kunnen zijn dat we vooraan, waar de gasten allemaal binnenkomen, dat daar iemand staat die de gasten als het ware opvangt en zegt dat ze hun bagage het beste in de auto kunnen laten staan en dan eerst naar de receptie kunnen gaan. Zeker, dan hebben jullie toch een oplossing. Ja, maar hoe moeten we dat doen op een grote aankomstdag? Dan hebben we het ook druk genoeg van de receptie. Ja, dat klopt. Maar moet het per se iemand van de receptie zijn die daar staat? Oh, daar hadden ze nog helemaal niet aan gedacht. Ja. Ja, dat weet ik niet. Nee, misschien niet. Ik zeg, nee, misschien niet. Welke afdeling bij jullie heeft op dat moment, hè, als jullie aankomstdag hebben, vrijdagmiddag, na 3 uur, van 3 tot 7 of tot 8 is het aankomstdag. Welke afdeling heeft dan op dat moment weinig te doen? En meteen zei iemand van de housekeeping, ja, ik geloof dat wij op dat moment alles klaar hebben. We moeten dan misschien nog wat nawerkzaamheden doen, maar ik zou misschien iemand kunnen sturen die op dat moment tijd heeft. En de restaurantmanager zei ook, ja, wij hebben op dat moment ook nog niet te veel te doen, omdat het avondeten pas om 6 begint en op aankomstdag hebben veel mensen geen avondeten. Ik denk dat iemand van de bediening zich daarvoor beschikbaar zou kunnen stellen. Ik zeg, luister eens, hier zijn al 2 afdelingen. Ja, maar maar dat is te veel werk. Ik zeg, dat is te veel werk. Wat is dat dan? Maar precies, dat klopt. Dan moet daar iemand staan, ja, vanaf 3 uur of half 3 tot 7, laat me zeggen, dan is de grootste drukte geweest. Daar staat iemand, maar als dan de gasten, die worden ten eerste, ja, die komen aan. Heer, je weet zelf hoe het is als je ergens op vakantie gaat en je rijdt met kinderen. Heer, je bent maar blij dat je aangekomen bent. Hè? Laat laat me daar even over nadenken. En dan verheug je je om je kamer te betrekken. Want zo is het gewoon. Je wilt gewoon zien waar je de komende dagen of de komende week, waar je slaapt. Zo is het. En als er op dat moment, als je uit de auto stapt, daar iemand staat die jullie begroet. Ah, van harte welkom, fijn dat u er bent. Ik zie dat u uw bagage bij zich heeft. Die mag u gerust meenemen, maar het kan zijn dat u later met al uw bagage weer terug moet, omdat uw kamer daar is. Daarom zou ik u misschien aanraden, of hier neer te zetten of misschien terug in de... of waar heeft u uw kamer? De kamer, ah, de kamer is daar. Dan kunt u uw bagage hier laten staan of legt u het even terug in de auto. Ik blijf bij uw bagage of u legt het terug in de auto en straks komt u terug en haalt u het weer op. En daar is de ingang. Wij wensen u een prettige check-in. Als dat zo is, dan is de gast verrast. Die verwacht helemaal niet dat er op dat moment daar iemand staat. En het mooie daarvan is, de gast gaat met heel andere gedachten naar de receptie, want die heeft al iemand ontmoet, heeft al met iemand gesproken. Hij weet dat zijn kamer daar is. De bagage staat daar goed, heeft de weg niet dubbel hoeven lopen. Die komt ook veel ontspannener bij jou aan de receptie. Dat betekent dat het voor jullie als receptiemedewerkers veel makkelijker is. Jullie krijgen minder klachten, want daarmee kom ik ook meteen bij mijn eerste tip. Waarom zou je dat doen? Serieus en dit is onderzocht, wat een onderzoek, wat er ooit is geweest. Waarom zou je dat doen? En dat is dan het waarom. Heel simpel, wij mensen, als we ergens komen, voor het eerst of überhaupt, als we ergens komen, dan hebben we een bepaalde verwachting. En de verwachting die we hebben, die komt voort uit wat we op internet hebben gezien, wat we van vrienden hebben gehoord, als het voor de tweede keer is, wat we de vorige keer hebben meegemaakt. Daarop is onze verwachting eigenlijk vaak afgestemd. En als we dan bijvoorbeeld ergens aankomen en we kunnen niet makkelijk een parkeerplaats vinden. Dat betekent dat er als het ware een kleine irritatie ontstaat. En als we dan, ja, de parkeerplaats was moeilijk te vinden, als we dan met al onze bagage omhoog moeten, dan gaat ons brein automatisch op zoek naar een bevestiging van ons eerste gevoel, wat we hebben ervaren, dat moeilijk vinden van de parkeerplaats, op zoek naar bevestiging. Dat betekent, ons brein zoekt bevestiging, de parkeerplaats was moeilijk te vinden, dus moet hier alles moeilijk gaan. En dan moeten we ook nog met onze koffer omhoog lopen en dan komen we bij de receptie aan en dan zeggen de medewerkers daar, ah, uw kamer is aan een heel andere kant. U moet met uw koffer helemaal weer naar beneden langs de parkeerplaats en darachter is uw kamer. En daarmee heeft ons brein in dat geval gelijk gekregen en is de bevestiging er, parkeerplaats moeilijk te vinden. De check-in is moeilijk, de hele vakantie moet moeilijk worden, automatisch. En dat betekent dat deze gast op dat moment 8 goede of zeer goede contactmomenten nodig heeft, om die eerste wat minder mooie ervaring weer op hetzelfde, op een 0-niveau te krijgen. Dat betekent dat, omdat de parkeerplaats moeilijk te vinden is, omdat hij met zijn koffer omhoog is gelopen naar de receptie. Dat betekent voor hem, de vakantie zal in grote lijnen moeilijk worden. Jullie als collega's moesten een stap meer zetten, om de vakantie uiteindelijk zo te kunnen herinneren dat ze enthousiast zijn. Dat betekent, jij aan de receptie, jij bij de bediening, jij van de housekeeping moet jij 8 supermomenten creëren, om de klant echt enthousiast te maken. En dat is een grote opgave. Als we hetzelfde nog eens doen en de klant komt aan en de parkeerplaats is niet makkelijk te vinden en die stuit dan op een medewerker door wie hij zeer vriendelijk wordt begroet, die zegt dat het eigenlijk beter is de koffer even in de auto te laten of hier neer te zetten, zonder bagage helemaal makkelijk naar boven te gaan, in te checken en heel vriendelijk begroet wordt, dan betekent dat de parkeerplaats al weer vergeten is. Want hier heeft hij op dat moment zijn tweede contact met en hij is totaal is hij enthousiast. En dan komt deze klant, komt met een heel andere instelling naar boven, is veel positiever gestemd en heeft een veel betere bui. En nu hoor ik jullie denken, ja, maar wat is dat voor onzin? Dat kan toch niet waar zijn. Ja, het is inderdaad waar. En daarmee hebben we dan de eerste indruk, als dan de receptiemedewerker of medewerkster heel vriendelijk is, daarmee heeft hij dan zijn bevestiging gekregen. Dan heeft hij al vergeten dat de parkeerplaats, dan is dat eerste wat minder mooie moment, vergeten. Die heeft meteen enthousiasme gehad, een onverwachte ervaring, dat daar een medewerker stond die vriendelijk heeft begroet en die heeft gezegd, laat je koffer hier staan. In de tweede stap is er een heel vriendelijke medewerkster van de check-in of medewerker van de check-in, waar die totaal vriendelijk wordt begroet. Ik zie werkelijk de kinderen al, als die erbij zijn, zie ik ze al rennen achter hun bagage aan en die hebben zin in hun vakantie. En weet je, zo eenvoudig is het. En dan kunnen we koppig blijven en zeggen, de klant luistert niet goed, de klant leest niet goed, de klant, Heer, het is allemaal de schuld van de klant, want dat is wat ik heel, heel, heel, heel vaak hoor. Maar serieus, wie heeft hier, wie, wie heeft, wie heeft hier een probleem? Wie heeft een probleem? Heeft de klant of de gast een probleem of heb jij een probleem? En serieus, jij hebt het probleem, want de volgende keer komt de klant of de gast niet meer terug, omdat de ervaring gewoon niet prettig was. En soms is het zo makkelijk om dat te ontdekken. En dan komen we meteen ook bij de volgende vraag en ook niet bij de volgende vraag, maar bij mijn tip, die ik jullie wil meegeven. En dat is eigenlijk heel eenvoudig, de tip die ik jullie wil meegeven. Als u van een gast, klant, patiënt of wat dan ook, iets terugkrijgt wat niet zo goed is gegaan en dat is misschien nog helemaal geen klacht, het is misschien slechts een kleine irritatie van deze persoon. En zeg dat. Als als dat maar één keer voorkomt, dan is het gewoon toeval. Dan kan dat een keer gebeuren en hoef je daar niet meteen iets aan te ondernemen. Maar als hetzelfde, bijvoorbeeld nu hier met de koffer, het omhoog lopen, als dat elke keer of twee keer tot irritatie leidt, dan kan men al spreken van een regelmaat. En hoeft men er ook niet per se iets aan te doen, maar men moet het wel in het hoofd houden, oké, interessant. Nu hebben we in een periode van 2 weken hebben we dat al teruggekre­gen of in 1 week twee keer de reactie teruggekregen. We moeten het nog eens in het hoofd houden. Misschien moeten we daar iets aan veranderen. Als echter hetzelfde ding van 3 verschillende personen bijvoorbeeld in een of 2 weken terugkomt, dat er dat dat iets, wat bij jullie in het bedrijf loopt, tot irritatie leidt. En zo kan ik nog 10 dingen meer noemen die ik tijdens de training meemaak. En als het dan drie keer voorkomt in een korte tijdspanne, dan kan men spreken over een patroon. En maak ook een tellijstje. Want als het een patroon is, als 3 personen hetzelfde binnen een korte tijd, een, 2 weken of misschien een maand, ik weet, dat hangt natuurlijk ook een beetje af van hoe veel frequentie, hoe vaak klanten komen, verandert dat dan. Want dat is een cadeau dat je krijgt van de klant of de gast. Want uiteindelijk, als die 3 dat zeggen, dat zijn maar dat is maar een topje, die dat zeggen. Maar er zijn vast nog 10 anderen die hetzelfde probleem hebben, maar het niet zeggen. En dan moet je iets ondernemen om dit geval te verhelpen. Want als je dat niet doet, zoals bijvoorbeeld het hotel dat dit jarenlang niet heeft gedaan, dan leidt dat tot irritatie bij de gast, maar ook bij de medewerkers. Want die krijgen het op een aankomstdag, ja, ik heb op een camping gewerkt en als we dan 130 aankomsten hebben en we horen de hele tijd hetzelfde probleem, hé, en we denken, ja, we kunnen daar niets anders aan doen, hé, dan word ik daar slecht van. Dat betekent, het is niet goed voor de medewerkers, maar ook niet voor de gast of de klant. Daarom moet je dat doen. En niet alleen dat, ook omdat de eerste indruk daarmee wordt versterkt. En de vraag hoe je dat dan kunt verhelpen, dat is heel eenvoudig. Stel de vraag. Hé, ik hoor u dat net zeggen. Meneer, heeft u misschien een tip voor mij hoe ik dat kan veranderen? Of als u bijvoorbeeld nu dit hotel zou hebben of dit bedrijf zou leiden, heeft u dan een tip voor mij hoe ik dat misschien kan verhelpen, zodat de volgende klant het al beter oppikt of niet hetzelfde probleem heeft? En dat is al interessant, want dat zijn kleine vragen die je kunt stellen, maar het beste is om eens te kijken, wat speelt er in mijn bedrijf? En dat is meteen een vraag aan jullie. Wat is er bij jullie in het bedrijf, en dat kunnen kleine dingen zijn, wat regelmatig terugkomt van gasten, klanten, patiënten, waarbij die zeggen, wauw, hé, oh, dat wist ik helemaal niet. Ah, dat heb ik niet gelezen. Nee, dat is mij helemaal niet bekend. Ah, is dat zo? Nee, als zulke reacties komen, dat zijn allemaal cadeaus voor jullie. Cadeaus, vraag verder. Oké, oké, we hebben het eigenlijk gepubliceerd op de website, maar blijkbaar hebben we daar een fout gemaakt. Kunnen we dat misschien op een andere manier communiceren, zodat het u misschien al opvalt? Want als u dat heeft, hebben misschien meer klanten dat probleem. Ja, ik kijk er graag even naar. Vraag het gewoon, wanneer wil je leren? En daarmee, als dit probleem dan wordt opgelost, daarmee kun je de klant enthousiasmeren. En ja, dat is werk. Ja, dat klopt. Maar als één persoon in het bedrijf daarvoor verantwoordelijk is, de hele tijd te kijken aan welke knoppen kan ik draaien, zodat de klant nog meer enthousiast wordt, zodat de klant, de gast, dat we die op onverwachte momenten kunnen verrassen. En dat hoeft niet met grote cadeaus. Dat kan ook met een medewerker die vooraan op het parkeerterrein staat, de gasten begroet en zegt, fijn dat u er bent. Wat is uw kamer? Die is daar. Ah, dan kunt u uw koffer hier het beste neerzetten of even in de auto laten staan, want anders moet u twee keer de weg maken. En die energie, die energie kunt u beter meteen steken in de vakantie die u hier heeft. Hé, dat is onverwacht, daar rekent niemand mee. De gast is meteen verrast. Doe dat. En dat is wat ik, oh, daar brand ik voor en dat is toch zo cool, als je gasten kunt verrassen op momenten dat ze dat niet verwachten. En dan komen ze graag bij je terug, honderd procent. Want uiteindelijk kan ik ook niet vaak genoeg zeggen, de piramide van Maslow, één ding dat voor ons als mens zo ongelooflijk belangrijk is, dat is waardering, erkenning. Behoort tot de 6 basisbehoeften die wij als mensen nodig hebben, naast een dak boven ons hoofd, eten, kleding, waardering en zelfontwikkeling. Maar waardering, zo ongelooflijk belangrijk. Daarom, dat was mijn podcast voor vandaag. Ik hoop dat het interessant voor jullie is en ik hoop ook dat ik jullie tips heb meegegeven om zo een soort lijstje te maken, om de volgende keer de klanten nog beter te enthousiasmeren. Dan heb ik nog, als je geïnteresseerd bent om met mij samen te werken, op 10 juni 2024, want ik weet natuurlijk niet wanneer je dit hoort, maar dat zal regelmatig plaatsvinden. Maar nu op 10 juni start ik met een 4 maanden mentoringprogramma, waar jullie zelf of een van jullie medewerkers aan kunnen deelnemen. Dat is een groep met geweldige personen, die allemaal enthousiast zijn om klantvriendelijkheid nog beter door te voeren in het bedrijf. Die begeleid ik 4 maanden lang. Ze kunnen zelf deelnemen. Ze kunnen een medewerker sturen en ik neem ze bij de hand. En hoe zorg ik ervoor, zorg ik er samen met de medewerkers voor, dat we kijken waar kunnen we bij jou de gast nog meer enthousiasmeren? Wat kunnen we doen zodat de gast nog meer enthousiast wordt? En dat is een geweldig programma, dat niet alleen op zich zeer, zeer aantrekkelijk is en zeer interessant en dat absoluut tot meer omzet leidt, maar dat ook zeker leuk is, want uiteindelijk, als de medewerkers plezier hebben, wat je geeft, krijg je terug, heb je meteen resultaat. Heel erg bedankt voor het luisteren. Alle informatie over het viermaandenprogramma vinden jullie op onze op mijn website. In de shownotes laat ik nog een link achterlaten. Ik wens jullie een fijne dag en ik wens jullie heel veel plezier met het enthousiasmeren van je klanten. En ik zou het ook fijn vinden als jullie als jullie deze tip meenemen, wat het je heeft opgebracht. Want natuurlijk wil ik ook heel graag interactie en het gesprek aangaan met jou, want uiteindelijk weet ik, wat je geeft, krijg je ook weer terug. Lieve mensen, ik wens jullie nog een fijne dag. Doei, doei. --- Dit transcript is vertaald vanuit het Duits.